Elk jaar krijgen naar schatting 70.000 nieuwe mama’s te maken met een postnatale depressie. Meer dan de helft durft geen (professionele) hulp te zoeken uit angst hun baby te verliezen.

Twee op de tien nieuwe moeders krijgt te maken met een depressie, zelfs als ze voorheen geen mentale problemen hadden. Meestal begint die vlak na de bevalling maar het kan ook maanden later nog opkomen.

Ongeveer de helft van de moeders met een depressie zochten geen (professionele) hulp, wat neerkomt op zo’n 35.000 vrouwen. Meer dan de helft vond de symptonen niet ernstig genoeg voor behandeling, een derde besefte niet dat ze depressief was.

Maar liefst een op de drie verborgen hun aandoening uit angst om wat er zou gebeuren met hen of hun kind(eren). Bij klachten zul je wel behandeld moeten worden in een ziekenhuis is de gedachte. En jeugdzorg kan je kind(eren) weghalen.

Er wordt in veel gevallen geen juiste diagnose gesteld. Anderen krijgen een verkeerde behandeling, 70 procent krijgt antidepressiva voorgeschreven. Meer dan 40 procent wordt doorverwezen naar een psycholoog wat op langere termijn resultaten oplevert.

Er zijn teveel families die uit onwetendheid in stilte lijden. En als ze dan toch hulp zoeken, botsen ze vaak op een muur van onbegrip en empathie van de arts. Die stelt bovendien een onterecht groot vertrouwen in antidepressiva terwijl er meer behandelingen mogelijk zijn.

Bron: hln.be

(cijfers uit een brits rapport, echter worden uit nederland bijna dezelfde percentages genoemd)